Serra's laatste strohalm

De burgemeesterverkiezingen staan voor de deur. Als politieke partij wil je je progressief en democratisch profileren door voorverkiezingen uit te schrijven. Er melden zich vier kandidaten, maar plotseling, een aantal weken voor de interne verkiezingen, komt daar een grijze partij-ikoon uit de coulissen stappen met de mededeling toch ook (nog weer eens een keer) mee te willen gaan doen aan de verkiezingen. De man is bij de kiezers weinig populair, maar weet zich gesteund door de partijtop en door zijn eigen partijleden in de gemeenteraad. Ziedaar de politieke slangenkuil van de PSDB in de belangrijkste Braziliaanse stad en deelstaat, São Paulo.
De macht van José Serra binnen de PSDB is klaarblijkelijk nog steeds van een dergelijke omvang dat dit soort dingen kunnen gebeuren, terwijl de partij met name in de deelstaat São Paulo een verjonging broodnodig heeft. Zou het Serra dan toch gaan om zijn eeuwige droom president van Brazilië te kunnen worden. Zonder burgemeesterschap van São Paulo maakt hij in 2014 geen enkele kans, temeer omdat hij in de coming man binnen de partij (de populaire senator Aécio Neves uit Minas Gerais) een geduchte concurrent voor de nationale ticket kent. Serra is op leeftijd en heeft daarom veel te verliezen als hij op dit moment uit de directe politieke arena zou stappen.
Spijtig voor een jong politiek talent als Bruno Covas, maar hij zal naar alle waarschijnlijkheid nog even op de reservebank moeten plaatsnemen.

Brazilië heeft een nieuwe president

Een historische dag voor Brazilië. Voor het eerst in haar geschiedenis is een vrouw verkozen tot staatshoofd en regeringsleider. Het is aan Dilma Rousseff de taak om als president de ingeslagen koers van haar immens populaire voorganger Luiz Inácio Lula da Silva voort te zetten en uit te bouwen.
Met ruim 55% van de uitgebrachte stemmen wist ze haar concurrent José Serra achter zich te laten, wiens indrukwekkende politieke carrière hiermee definitief wel ten einde zal zijn. De kans dat hij, die reeds alles al heeft gedaan (parlementariër, minister, burgemeester en gouverneur), voor de derde keer een gooi naar het presidentschap zal doen lijkt verkeken. Een nieuwe generatie PSDB-ers staat klaar om de leiding in het centrum-rechtse kamp te nemen.
Dilma heeft haar overwinning te danken aan overwinningen in Rio de Janeiro, Minas Gerais, het Federaal District en de staten in het noordoosten van Brazilië. Tekenend was de winst van Serra in het zakencentrum São Paulo en die deelstaten van het land waar de agrobusiness de dienst uitmaakt, zowel in het zuiden (Rio Grande do Sul, Santa Catarina en Paraná) als de frontierstaten in het Amazonegebied, zoals bv. Mato Grosso (do Sul) en Rondônia.
Opvallend is dat afgaande op de gouverneursverkiezingen in de deelstaten de oppositie van PSDB en DEM een meerderheid van de stemmen heeft behaald (52,3%), maar dat de nieuwe regering-Rousseff door de parlementsverkiezingen via de verkiezingscoalities kan rekenen op ruime steun in de beide kamers van het Congres. Er worden slechts onderhandelingen verwacht met drie partijen die zich tijdens de verkiezingsstrijd aan geen van beide kampen verbonden had: de PP, de PTB en natuurlijk de Partido Verde van de verrassing van 2010 Marina Silva. (Die heeft aangegeven persoonlijk niet meer in aanmerking te komen voor een ministerschap en zich geleidelijk uit de actieve politiek wil trekken.)
De kampen zijn betrokken voor een nieuwe vier jaar Braziliaans politiek gewoel en gedeal. Zal Rousseff Lula kunnen doen vergeten? Of zal ze de tussenpaus blijken te zijn naar een nieuwe periode-Lula na 2014?